
Çocukken dünyanın benim için varolduğunu düşünüyordum , ağaçlar gökyüzü ,insanlar
,çikolatalar herşey benim için vardı.Ergenlikte anladım , dünyanın ortak kullanım alanı olduğunu ,e biraz kızdım tabii.Haliyle gergin geçti. Yirmili yaşlarda kendimi keşfedilmemiş süpermen gibi görüyordum ,,bir süre sonra beni herkes farkedecek , tüm dünyaya merak etmeyin ben geldim endişeye mahal yok benim fikirlerim sayesinde dünyada barış olacak ,açlık bitecek diyecektim.(Sanırım biraz narsistmişim,birazdan da öte ) .Otuzlu yaşların başında dünyanın kaç bucak olduğunu anlamıştım , en azından kendi hayatımın süpermeni olayım telaşına düşüp habire debelendim.Şimdi yolun yarısındayım valla hızlı başlayıp duvara toslamış gibiyim , ne zaman yeni bişiy yapmaya kalksam aman boşver nasıl olsa ölücez onlamı uğraşıcam derken buluyorum kendimi.Kızım yaşın kaç başın kaç ne ölmesi daha yapacak çok şey var ,şunu yapıcan bunu yapıcan,şuraya gidicen diye vıdı vıdı ederken beynim , bir bakmışım deniz kenarındayım yada evde elimde bir bardak çay. Nasıl ne vakit oraya gelmişim şaşırıp kalıyorum.(Beni iyice deli sandınız ama değilim , yani öyle olmadığı kanatindeyim yani değildir canım ..yok valla ) .Onu da yapayım , bu da güzelmiş bunuda deneyeyim , bunu kesinlikle yapmam lazım ,onuda seyredeyim , şunuda okuyayım , şurayıda gezeyim, aman gecelere akalım modundan bir bakmışım sanat filmlerindeki uzaklara bir saat bakan tiplere döndüm.Şu sıralar çok çalışmaktanmı bu hale geldim yoksa genel yaş psikolojisimi bilmiyorum.Böyle fazla suya sabuna dokunmak istemiyorum. Fazla heyecan , fazla hız , fazla gerginlik , fazla kahkaha , hatta fazla duygu bile istemez oldum. Her olay karşısında nasıl olsa ölüm var boşver diyorum. Kafamda eskisi gibi uzun süreli bir düşünce besleyemiyorum. Aman boşver, o da eksik kalsın , salla gitsin modundayım. İyimi kötümü bilemedim. Gezmek olsa göğe merdiven dayayan ben (annemin sözü) şimdi oraya gidemem , eve gidip çay yapıyım ayaklarımı uzatır çay içerim diyorum (Çay , ev ve haftasonu..,, çok gezmemden şikayetçi olan annem iyimisin diyor iyiyim valla hemde çok ) . İyiymiş bu durum. .Kendime bir pay çıkarmak istemiyorum bu durumdan , benim becerim değil .. .,niye nasıl niçin gibi de felsefi bir çıkarım yada hayat böyle geyiği yapacak halimde yok...boşver yaşa gitsin .
Kaptanın seyir defterinden : Karanfilli çay güzel oluyor , Emile Ajar okumanızı tavsiye ederim , koyu ojeler için roon diye bir asiton var süper , canınız tatlı istediğinde keçi boynuzu yiyin kesiyor biraz ( şeker sorunu olanlar için) , dolabınızı karıştırın valla unuttuğunuz bir sürü giysi çıkıyor seviniyo insan,, tabii beli dar gelenler hariç .


